More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  All I want to do is find...PhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

All I want to do is find a way back into love, can't make it through without a way back into love And if I open my heart to you

I'm hoping you'll show me what to do And if you help me to start again You know that I'll be there for you in the end
March, 2007

สุดท้ายของความรัก เราคือผู้ให้หรือผู้รับ

ใครบางคนบอกว่า....
ในความรัก ของคนสองคน สุดท้ายเวลาที่เลิกกัน
เราจะรู้ว่าใครคือ "ผู้ให้" และใครคือ
"ผู้รับ"


ผู้ให้ คือ คนที่หยิบยื่นความเจ็บปวดให้อีกฝ่าย
จะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เขาได้ให้มันไปแล้ว


ผู้รับ
คือ คนที่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นมา
โดยที่ไม่อยากได้มันเลยแม้แต่น้อย...แต่ก็ต้องรับมัน

ความหมาย แบบนี้ ไม่มีใครอยากเป็นผู้รับแน่นอน
และบางคน... คงไม่อยากจะเป็นผู้ให้ ...เหมือนกัน
เพราะกลัวว่าซักวันอาจจะเปลี่ยนมาเป็นผู้รับบ้าง

 


ใครคนนั้นบอกอีกว่า
บางสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้  คนรับ... เต็มใจรับมันเสียด้วย
บางคนรับมันมา... รู้ว่าหนัก วางมันลง ...เพราะกลัวเหนื่อย


บางคนรับมัน... แบกไว้จนหนัก เหนื่อย  ...ถึงวางมันลง
บางคน... รู้ว่าหนัก ...กลับยิ่งแบก รับมันเพิ่ม  ...มันยิ่งหนัก
ยิ่งเหนื่อย  ...แต่ไม่วางมันลง

มันขึ้นอยู่กับว่าคนรับ..ตั้งใจจะเก็บ จะแบกมันไว้กับตัวนานแค่ไหน

 


ความทุกข์ ความเสียใจ ความผิดหวัง ความเจ็บปวด
เราจะวางมันลง ครั้งเดียวทีเดียวเลยคงไม่ได้และไม่ง่าย...


.... แต่เมื่อไหร่
ที่รู้สึกว่าแบกมันไว้  จนหลังไหล่ลู่ล้า อ่อนแรงไปหมด...
ขอแค่ค่อยๆวางมันลงทีละนิด ...ทีละนิด  เท่าที่จะวางได้เป็นพอ

ซักวัน...
มันจะเบาบาง... ผ่อนคลายความหนักหน่วงนั้นเองตามกาลเวลา...
แม้อาจจะไม่มีวันหมดเลยก็ตาม  ...แต่ยังไง
ก็ดีกว่าที่จะเก็บมันไว้แบบนั้น....
....ตลอดไป

 

August, 2006

"อกหักดีกว่ารักไม่เป็น" จริงหรือ??

"อกหักดีกว่ารักไม่เป็น"
พอได้ฟังคำนี้แล้วก็นึกรู้สึกสงสัยขึ้นมาจริงๆเลยว่า
มันจะดีกว่าตรงไหน ...
ตัวฉันเองเคยได้พบเจอกับคนรอบข้างมากมาย
ที่เจ็บปวดแสนสาหัสจากคำว่า "อกหัก"

บางคนฟูมฟาย บางคนอยากฆ่าตัวตาย
จึงเกิดความสงสัยว่า
ความรัก มันทำให้คนเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยหรือ?
ฉันไม่เคยเข้าใจเลย
เพราะตัวเองเข้าข่าย "รักไม่เป็น" ตลอดมา

มันปลอดภัยดี ไม่ต้องกังวลให้วุ่นวายไม่ต้องเอาใจใส่ใคร
...แค่พอเวลาผ่านไป... ได้พบพานประสบการณ์มากขึ้น
ได้พบเห็นความรักที่คู่ควรกับการ "อกหัก"
ทำให้รู้สึกอยากมีบ้าง


และแล้ว...
ฉันก็ได้พบเจอกับคนๆหนึ่งซึ่งเค้าบอกว่ารักฉันมาก
แต่แล้ว พอ คบกันไปเรื่อยๆ ฉันก็พบว่า....
นี่ไม่ใช่ความรักนี่...
เค้าไม่ได้มีความรัก...ให้กับฉันเลยแม้แต่น้อย

                       

บทสรุปกลายเป็น การที่ฉันต้องเจ็บปวด เพราะ "อกหัก"
และฉันก็กลายเป็นคนที่ "รักไม่เป็น" อย่างเต็มตัว

เพราะชีวิตที่ยึดติดอยู่กับเหตุผล และ ความคิดมากเกินไป
จนสุดท้ายฉันก็ยังไม่อาจจะสรุปได้ว่า
"อกหักดีกว่ารักไม่เป็น" จริงหรือไม่
เพราะตัวฉันเองก็ยังไม่เคยรักใคร
ฉันรู้แค่เพียงว่า...
ความรู้สึกตอนนี้เหมือนกับว่าฉันเป็นคนพิการ
ที่ขาดอวัยวะอะไรไปสักอย่างนึง
รู้สึกเวิ้งว้าง....

เป็นคนที่ได้แต่เฝ้ามองผู้คน "รักกัน"
มองดูผู้คน "อกหัก" โดยมิอาจรู้ได้เลยว่า
...เค้ารู้สึกเช่นไร...

July, 2006

SomE OnE

ใครบางคน... เดินออกไปจากชีวิต
หลังจากสร้างความชื่นบานในใจให้เรา ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

หลงเหลือไว้เพียงความทรงจำ...
ความเจ็บช้ำ... และความว่างเปล่าในจิตใจ

เสียใจเถิดถ้ายังเจ็บ
ร้องให้เถิดถ้าอยากร้อง
เพราะมันอาจเป็นเพียงลมวูบเดียว
ที่พัดมาทำให้ชื่นใจและจางหายไป

ในขณะที่เรายังมีเวลาอีกหลายล้านลมหายใจ
ที่จะพบเจอใครอีกสักคน
บางทีลมเย็นครั้งต่อไป
อาจกำลังจะพัดเข้ามา
... และมันอาจจะพัดอยู่ที่เราตลอดไปก็ได้

 

 

June, 2006

"ตาสว่าง"

ท้องฟ้าแสนจะกว้างใหญ่ หนทางยังคงยาวไกล
The sky is very wide, the way is very long,

แล้วเธอนั้นก็เดินจากไป
and you've gone.

เหลือเพียงเราที่ต้องห่าง กับวันเวลาที่แสนเลือนลาง
Only I'm left in the distance with the days fading away.

กลับคืนมาเงียบเหงาอ้างว้างอย่างเคย
The quiet and lonely emptiness has again returned.

สุดท้าย เรื่องราว ว่างเปล่า ในใจ
Finally, emptiness in my heart I will meet,

ต้องเจอ ต้องเป็น แล้วจะเห็น ใช่ไหม
I will be, I will see, right?

ท้องฟ้า ยังอยู่ห่างไกล แล้วตัวเธอก็จากไป
The sky is still far away, and you have gone.

สายตาพลันสว่างขึ้นมา
My sight suddenly brightens up.

ฝนโปรยปรายและผ่านไป เห็นความจริงที่ผ่านมา
The rain sprinkles down and passes. I see the truth in what has passed,

ย้ำเตือนให้ฉัน จำเอาไว้..ทุกเวลา
repeatedly warning me. Remember… every time.

ถึงเวลาที่ฉันนั้นควรสงบ
It's time that I should calm-down,

ใช้ปัญญาที่เหลือทบทวนที่ผ่านมา ให้เข้าใจ
and use my intellect to consider what has passed to understand.

May, 2006

that rock

Someone once told me that
if there ever were a time when someone hurt me.
I should try picking up a rock,
holding it, and squeezing it.
 
Squeeze with all of my strength 'til my entire hand starts to shake,
'til that person smiles at me and asks if my hand hurts.
 
There's nothing that can hurt you as much as you hurt yourself.
I want you to ask yourself, who does your life belong to?
There's nothing that can hurt you if you don't care about it.
You are hurt by someone only because you willingly take the pain.
 
When that someone hurts you,
just take that rock you picked up.
And just throw it as far as your eyes can see.
Or do you wish to keep it?
 
The more you're willing to keep it, the more you bear it. Your heart can only tremble.
It hurts doesn't it, to keep putting yourself through that?
 
หากยิ่งยอมยิ่งแบกไป หัวใจของเธอก็ต้องสั่น
หากยังทำตัวแบบนั้น ถามว่าปวดใจใช่ไหม????
 
 
May, 2006

THANKS wa "FRIENDS"

'Coz Of You...
I Can Count On You !
You Bring On The Sun...
You're Truly Cared 'Bout !
A Warm 'Take Care' Hug Just For U !Double Fun With You.
 
 
 
 
 
 
The Gift Of Friendship !
 
 
ขอบใจว่ะพวกมึงงงงงงงงงง
April, 2006

เปลี่ยว-เปลี่ยว

 
I have got two bags, filling my heart in.
I'm taking my heart far away from the person that I loved.

That's why I walked past memory lane, past all the old memories.

I'm walking to find the end, so that I will not meet you.

But the farther I walk, the end seems to be farther and farther away.

How much long do I have to walk this path to forget the painful memories?

I don't know how far it is, how much farther do I have to walk so I can forget you?

I want to go away from you yet I still see your face like my shadow, it follows me,

I don't know how much longer...till I finally forget you.

I hope I have a new love, I hope I will forget your love.

I hope that my exhausted heart will turn to normal.

 

April, 2006

เศร้าใจ

ปล่อยมือ
บางครั้งเราก็หวาดกลัวที่จะอยู่คนเดียวได้อย่างไม่น่าเชื่อ
เพราะความเคยชิน ที่ต้องมีใครสักคนอยู่ข้างๆ
เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ที่ไม่อาจขาดไป
ไม่กล้านึกภาพที่ต้องใช้ชีวิต... ชีวิตอยู่เพียงลำพัง
กลัวว่าจะไม่อาจแก้ปัญหาไม่อาจเผชิญหน้า
และกลัวว่าจะเหงา

หลายคนจึงดันทุรังที่จะยืนอยู่ด้วยกันจับมือกันไว้ทั้งๆ
ที่ดวงตามองไปคนละทางหัวใจอยู่กันคนละที่
ถามว่า...นาทีนั้นความรักอยู่ที่ไหน
ความสุขอยู่ตรงไหน เมื่อทุกนาทีที่ผ่านไปมีเพียงความอดทน
เพื่อประคับประคองการ อยู่ร่วมกันเอาไว้แค่นั้น
จะมีประโยชน์อะไร หากรู้ดีอยู่แล้ว่าไม่วันใดวันหนึ่งก็ต้องมาถึง
จะมีประโยชน์อะไร ถ้ามือสองมือที่จับกันจะอุ่นเพียงมือเดียว และอุ่นกันคนละครั้ง

ปล่อยมือออกจากกัน
ให้หัวใจได้เดินทางออกจากกันไปเรียนรู้อะไรต่างๆ ตามลำพัง
เมื่อเวลาผ่านไปหัวใจเริ่มคุ้นเคย หัวใจอาจจะอบอุ่นอีกครั้ง
การที่เราจะคบหาหรือรู้จักใครสักคน
ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ควรท่อง
ควรจำไว้อยู่เสมอก็คือ “คน” เป็นสิ่งมีชีวิต
ที่มีทั้งด้านบวก และด้านลบ อยู่ในนั้น

อย่าตั้งใจกับคน 1 คนมากเกินไป
เพราะไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว

อย่าคาดหวังกับ คน 1 คนมากเกินไป
เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น

อย่าให้เวลากับคน 1 คนมากเกินไป
เพราะไม่ว่าใครก็อยากมีช่วงเวลา ของความเป็นส่วนตัว. . . คนเดียว

อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคน 1 คนมากเกินไป
เพราะนั่นจะทำให้เค้า ไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง

อย่าควบคุมชีวิตคน 1 คนมากเกินไป
เพราะมนุษย์มักจะหาวิธีการแทรกตัว เพื่อออกมาจากกฎที่ถูกกำหนด

อย่าบีบบังคับคน 1 คนมากไปกว่านี้
เพราะถ้าคนๆ นั้น หลุดจากภาวะบีบบังคับมาได้
คุณจะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ในทันที

"คน" เป็นสิ่งมีชีวิตที่มี 2 ด้าน. . . เช่นกัน ..อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้ .... ไม่ใช่เปลี่ยนแปลง ...

 โดนเชียว....

March, 2006

ตะวันยังมีให้เห็น....มั้ง(วะ)

ภายในใจวนเวียนเฝ้าคิดถึงเพียงเธอ
หลับตายังคงเจอเธอ เหมือนเดิมเสมอทุกวัน
สัมผัส อบอุ่นที่เธอเคยมีให้กัน
กับความทรงจำ ที่ฉันนั้นไม่ลืม
เก็บไว้ จากวันที่ไกลห่างกัน
เมื่อฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้ไหม

 
"""ที่จะรักเธอ และมีเธออยู่กับฉันตลอด
ไม่อยากต้องอยู่เพื่อมองเห็นเธอจากไป"""
แต่วันนี้ ฉันรั้งตัวเธอต่อไปไม่ไหว
เมื่อเธอกับฉันต้องเดินแยกทางกันไป
ไม่มีเธอแล้ว จะอยู่อย่างไร...???
ไม่ให้รักก็ควรต้องลืมใช่ไหม ฝืนใจตัวเองทุกครั้ง***
-----และพรุ่งนี้ ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง
รู้เพียง ตะวันยังมีให้เห็นไกลไกล
ทุกอย่าง นั้นยังมีแปรเปลี่ยนไป
แต่ฉันจะมีแค่เธอในใจ เหมือนดวงตะวัน

เธอจะเป็นคนเดียวอยู่ในใจฉัน
และจะเป็นเหตุผลเดียวเท่านั้น
ที่จะทำให้ฉันได้เดินต่อไป

 

-----------ป.ล. เหงาว่ะ.......


February, 2006

Don't love you no more [i'm sorry]

******
For all the years that I've known you baby
I can't figure out the reason why lately you've been acting so cold
If there's a problem we should work it out
So why you giving me the cold shoulder now
Like you don't even wanna talk to me girl
Ok I know I was late again
I made you mad and dinners thrown in the bin
But why are you making this thing drag on so long
I'm sick and tired of this silly game
Don't think that I'm the only one here to blame
It's not me here who's been going round slamming doors
That's when you turned and said to me
I don't care babe who's right or wrong
I just don't love you no more

Rain outside my window pouring down
What now, your gone, my fault, I'm sorry
Feeling like a fool cause I let you down
Now it's, too late, to turn it around
I'm sorry for the tears I made you cry
I guess this time it really is goodbye
You made it clear when you said
I just don't love you no more


I know that I made a few mistakes
But never thought that things would turn out this way
Cause I'm missing something now that your gone
I see it all so clearly
Me at the door with you in a state
Giving my reasons but as you look away
I can see a tear roll down your face
That's when you turned and said to me
I don't care babe who's right or wrong
I just don't love you no more.

 
******

 
View more entries
 

Custom list

An error occurred loading this module.